Testament pszczółki

Hydra Stop: Skład wolnych elektronów

Słyszę muzykę sprzed dziesięciu lat i wyobrażam sobie, że dotyczy osoby, która spała przez dziesięć lat i nie otworzyła oczu.

A kiedy je otworzyła, zwykły „Konik na biegunach”.

Ludzie przechodzą przez ten stan stopniowo. Mnie wydarzyło się to naraz.

Zapomniałam istnieć.

Są momenty, kiedy chodzę po domu, jakbym coś zgubiła. Dryfuję po nim i nic.

Nic nie znalazłam.

Kiedyś to gdzieś tutaj położyłam, ale dzisiaj nie mogę znaleźć.

I tak mija dziesięć lat.

Nie znalazłam niczego. Tylko moje mieszkanie stało się składzikiem wolnych przedmiotów. Składzikiem wolnych elektronów.

I obawiam się, że teraz jest już za późno, żeby to odkręcać.

Mam swoje lata.

Czy chce mi się?

A może sądziłam, że natrafię na terra incognita, podczas gdy jest to sprawa tak stara jak świat.

To tradycja.

Ludzie byli tutaj przed nami. Niczego się nie nauczyli. Ci, którzy przyjdą po nas, także będą sądzili, że coś wiedzą.

I może właśnie na tym polega odkrywanie raju po ludziach, którzy już tam byli.

Tylko czy warto poszukiwać tradycji ludzi, którzy już zstąpili do piekieł?

A na deser: arszenik i stare koronki. 🙂